ISO 15359

ISO 15359 และการทดสอบแรงเสียดทานของกระดาษ

ISO 15359 ประเมินพฤติกรรมการเสียดทานโดยการวัดแรงที่จำเป็นในการเริ่มต้นการเคลื่อนไหวและรักษาการเลื่อนระหว่างพื้นผิวของกระดาษหรือกระดาษแข็งสองแผ่นภายใต้โหลดที่กำหนด มาตรฐานนี้ยังประเมินพฤติกรรมการเสียดทานหลังจากการเลื่อนซ้ำหลายรอบอย่างเป็นเอกลักษณ์ ช่วยให้ห้องปฏิบัติการเข้าใจว่าความสึกหรอของพื้นผิวส่งผลต่อประสิทธิภาพการเสียดทานอย่างไร.

ประสิทธิภาพของแรงเสียดทานมีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งในกระบวนการแปรรูปกระดาษ การพิมพ์ การผลิตบรรจุภัณฑ์ การขนส่ง และระบบจัดการอัตโนมัติ แรงเสียดทานที่สูงเกินไปอาจทำให้เกิดปัญหาในการป้อนวัสดุ ในขณะที่แรงเสียดทานที่ไม่เพียงพออาจนำไปสู่ความไม่เสถียรในการจัดเรียง การลื่นไถล และประสิทธิภาพการผลิตที่ลดลง ดังนั้น ความแม่นยำ การวัดค่า COF ได้กลายเป็นกิจกรรมควบคุมคุณภาพที่จำเป็นสำหรับผู้ผลิตกระดาษ ผู้แปรรูป ผู้จัดหาบรรจุภัณฑ์ และห้องปฏิบัติการทดสอบ.

หลักการทดสอบ ISO 15359

ISO 15359 ใช้ วิธีระนาบแนวนอน.

ตัวอย่างทดสอบสองชิ้นถูกวางให้สัมผัสกันบนพื้นผิว:

• ตัวอย่างหนึ่งถูกยึดติดกับโต๊ะที่อยู่กับที่.
• ตัวอย่างที่สองถูกติดไว้กับรถเลื่อนที่มีน้ำหนัก.
• แรงดึงถูกนำไปใช้ในลักษณะที่ควบคุมได้.
• แรงที่จำเป็นในการเริ่มต้นการเคลื่อนไหวและรักษาการเคลื่อนไหวจะถูกบันทึกไว้.

การทดสอบวัด:

1. สัมประสิทธิ์แรงเสียดทานสถิตที่การลื่นครั้งแรก (μS1)
2. สัมประสิทธิ์แรงเสียดทานสถิตที่สไลด์ที่สาม (μS3)
3. สัมประสิทธิ์แรงเสียดทานจลน์ (μK)

ต่างจากมาตรฐานการเสียดสีบางประเภทที่ประเมินเฉพาะพฤติกรรมการลื่นไถลเริ่มต้นเท่านั้น ISO 15359 จะประเมินแรงเสียดทานหลังจากผ่านรอบการสึกหรอซ้ำหลายครั้ง ซึ่งให้ข้อมูลที่มีคุณค่าเกี่ยวกับความทนทานของพื้นผิวและความเสถียรของแรงเสียดทาน.

ISO 15359 ขั้นตอนการทดสอบ

ค่าสัมประสิทธิ์ความเสียดทานคงที่ที่การเลื่อนครั้งแรก

สำหรับการกำหนดแรงเสียดทานสถิตเริ่มต้น:

1. ติดตั้งตัวอย่างกระดาษบนเลื่อนและโต๊ะทดสอบ.
2. ตรวจสอบให้แน่ใจว่าทิศทางตามเครื่อง (MD) และทิศทางขวาง (TD) ถูกจัดวางอย่างถูกต้อง.
3. ลดเลื่อนลงประมาณ 3.0 มม./วินาที ± 2.0 มม./วินาที.
4. ปล่อยให้เลื่อนพักเป็นเวลา 1–20 วินาที.
5. ค่อยๆ ใช้แรงจนกว่าจะเริ่มลื่น.
6. บันทึกแรงที่จำเป็นในการเริ่มการเคลื่อนที่ (FS1).
7. ทำซ้ำจนกว่าจะได้ค่าการวัดที่ถูกต้องอย่างน้อยหกครั้ง.

ค่าสัมประสิทธิ์ความเสียดทานสถิตและจลน์หลังการใช้งาน

เมื่อประเมินแรงเสียดทานหลังจากการเลื่อนซ้ำ:

1. ทำการเลื่อนครั้งแรกและบันทึก FS1.
2. ดำเนินการเคลื่อนที่ต่อไปตามรูปแบบการเดินทางที่กำหนดไว้.
3. ทำซ้ำกระบวนการเลื่อนสามครั้งโดยใช้คู่ตัวอย่างเดียวกัน.
4. บันทึก:
   
   • แรงสถิตของสไลด์ที่สาม (FS3)
   • แรงเสียดทานจลน์เฉลี่ย (FK) ในช่วงเวลาการเดินทางที่กำหนด
5. ทำการทดสอบซ้ำอย่างน้อยหกครั้งที่มีผลถูกต้อง.

แนวทางนี้ช่วยให้ห้องปฏิบัติการสามารถประเมินลักษณะของแรงเสียดทานที่เปลี่ยนแปลงไปหลังจากการปฏิสัมพันธ์กับพื้นผิวและการสึกหรอ